ساخت باروت به سبک چین باستان فرآیندی پیچیده و خطرناک است که نیاز به مواد اولیه و تجهیزات خاص دارد.
باروت ترکیبی از پتاسیم نیترات (نیترات پتاسیم یا شوره)، زغال چوب، و گوگرد است.شما میتوانید به راحتی از فلات کالا این مواد را تامین کنید.
اگرچه توضیح ساخت باروت صرفاً به منظور آگاهی علمی ارائه میشود، باید تأکید کرد که ساخت و استفاده از باروت بسیار خطرناک است و در بسیاری از مناطق قانونی نیست.
فهرست مطالب
تاریخچه ساخت باروت
باروت، یکی از مهمترین اختراعات بشر، نقشی تعیینکننده در تاریخ جنگها، کشاورزی و مهندسی ایفا کرده است. تاریخچهی باروت به شرح زیر است:
- اولین شواهد: تاریخچه باروت به چین باستان بازمیگردد. نخستین شواهد استفاده از باروت در قرن نهم میلادی ظاهر شدند. این ماده در ابتدا به عنوان ترکیبی از نیترات پتاسیم، زغال چوب و گوگرد به صورت تصادفی توسط کیمیاگران چینی در تلاش برای یافتن اکسیر جاودانگی ساخته شد.
- اولین استفادهها: باروت ابتدا در جشنها و مراسمها به عنوان مواد آتشبازی و سرگرمی استفاده شد. به زودی، کاربردهای نظامی آن نیز کشف شد.
- استفاده نظامی: در اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم، چینیها شروع به استفاده از باروت در جنگها کردند. نخستین استفاده نظامی از باروت در ساخت مواد منفجره مانند بمبهای دستی و زوبینهای آتشین بود.
- کتابهای تاریخی: یکی از قدیمیترین متون موجود در زمینه باروت، کتاب “جنگهای ووجینگ زونگیاو” (Wujing Zongyao) است که در سال 1044 میلادی نوشته شد و شامل دستورالعملهایی برای ساخت سلاحهای باروتی است.
- انتقال از طریق جاده ابریشم: باروت از طریق جاده ابریشم و مسیرهای تجاری به خاورمیانه منتقل شد. مسلمانان این فناوری را پذیرفته و شروع به استفاده از آن در جنگها کردند.
- اروپا: باروت از طریق جنگهای صلیبی به اروپا وارد شد. اولین اشارات به باروت در اروپا به دهه ۱۳۰۰ میلادی بازمیگردد. اروپاییها به سرعت تکنولوژی باروت را پذیرفته و شروع به استفاده از آن در ساخت سلاحها و مواد آتشبازی کردند.
- توپخانه: در قرن چهاردهم میلادی، اروپاییها به توسعه توپهای باروتی و توپخانه پرداختند. این سلاحها به تدریج در جنگهای اروپایی نقش مهمی ایفا کردند.
- کشتیهای جنگی: با توسعه ناوگانهای جنگی، باروت در کشتیهای جنگی نیز استفاده شد و به بهبود قدرت نظامی دریایی کشورهای اروپایی کمک کرد.
- اصلاح فرمولها: در این دوره، فرمولهای باروت بهبود یافتند و تکنیکهای تولید و ذخیرهسازی آن پیشرفت کردند. استفاده از آسیابهای بادی و آبی برای تولید باروت رایج شد.
- انقلاب صنعتی: با شروع انقلاب صنعتی، تولید باروت به صورت صنعتی و در مقیاس بزرگ انجام شد. این امر تأثیر چشمگیری بر روی جنگها، کشاورزی (برای پاکسازی زمین) و مهندسی (برای ساخت تونلها و جادهها) داشت.
- مواد منفجره جدید: در قرن نوزدهم، مواد منفجره جدیدی مانند دینامیت جایگزین باروت در بسیاری از کاربردها شدند. با این حال، باروت همچنان در ساخت مواد آتشبازی و برخی سلاحها استفاده میشد.
- جنگهای جهانی: در طول جنگهای جهانی، استفاده از مواد منفجره پیشرفتهتر باعث کاهش استفاده از باروت در جنگها شد، اما باروت همچنان نقش خود را در کاربردهای غیرنظامی حفظ کرد.
مواد لازم ساخت باروت
برای ساخت باروت، سه ماده اصلی لازم است: نیترات پتاسیم، زغال چوب و گوگرد. نسبتهای دقیق این مواد برای تولید باروت بهینه اهمیت زیادی دارند. در ادامه، مواد و نسبتهای مورد نیاز برای ساخت باروت به طور دقیق ذکر شده است:
- نیترات پتاسیم (KNO₃): 75٪
- زغال چوب (C): 15٪
- گوگرد (S): 10٪

برای تولید یک ترکیب باروت استاندارد، نسبتها به شرح زیر است:
- 75 قسمت نیترات پتاسیم
- 15 قسمت زغال چوب
- 10 قسمت گوگرد
نیترات پتاسیم (KNO₃): نیترات پتاسیم به عنوان اکسید کننده عمل میکند و اکسیژن لازم برای سوختن زغال چوب و گوگرد را فراهم میکند. این ماده معمولاً به صورت پودر سفید رنگ است و در فروشگاههای مواد شیمیایی یا باغبانی به عنوان کود شیمیایی یافت میشود.
زغال چوب (C): زغال چوب به عنوان سوخت در ترکیب باروت عمل میکند. زغال چوب باید از چوب نرم مانند بید یا کاج تهیه شود و به صورت پودر بسیار نرم درآید.
گوگرد (S): گوگرد به عنوان سوخت اضافی عمل کرده و باعث افزایش دمای واکنش و تسریع احتراق میشود. گوگرد نیز به صورت پودر زرد رنگ است و در فروشگاههای مواد شیمیایی موجود است.
تجهیزات لازم ساخت باروت
برای ساخت باروت، به تجهیزات خاصی نیاز دارید تا بتوانید مواد اولیه را به خوبی ترکیب و به باروت تبدیل کنید. در ادامه، تجهیزات لازم برای این فرآیند ذکر شدهاند:
آسیاب یا هاون (غیر فلزی)
الک یا صافی
ظروف غیرقابل اشتعال: برای مخلوط کردن مواد. بهتر است از ظروف شیشهای یا سرامیکی استفاده شود.
دستکش و عینک ایمنی
ماسک
قاشق یا همزن غیر فلزی : برای مخلوط کردن مواد. از ابزارهای چوبی یا پلاستیکی استفاده کنید تا جرقه ایجاد نشود.
ترازو
سطح کار ضد اشتعال
پلاستیک یا پارچه برای پوشاندن سطح کار: برای جلوگیری از پخش شدن مواد و سهولت در تمیز کردن.
ظروف ذخیرهسازی محکم و غیرقابل نفوذ به هوا : برای نگهداری باروت تولید شده در مکان خشک و خنک.
مواد را به جهت ایمنی بیشتر ابتدا مرطوب سپس مخلوط کنید. مرطوب کردن پودرها قبل از مخلوط کردن، ایمن ترین حالت است. تجربه ثابت کرده باروت حاوی ۸ درصد رطوبت، بهتر می سوزد.
مراحل ساخت باروت
ساخت باروت، یک فرآیند شیمیایی است که نیاز به دقت بالا و رعایت نکات ایمنی دارد. در اینجا مراحل دقیق ساخت باروت به همراه نکات ایمنی ارائه میشود:
آسیاب کردن مواد: هر کدام از مواد باید به صورت پودر بسیار نرم درآید. برای این کار میتوان از آسیاب یا هاون استفاده کرد.
مخلوط کردن مواد: مواد را به نسبتهای مشخص شده به دقت اندازهگیری کنید. همه مواد را در یک ظرف غیرقابل اشتعال بریزید و به آرامی مخلوط کنید تا یکدست شوند. برای ایمنی بیشتر، میتوانید مواد را به صورت مرطوب با آب یا الکل مخلوط کنید تا خطر انفجار کاهش یابد. پس از مخلوط کردن، مواد را خشک کنید.
الک کردن: مخلوط پودر را از یک الک یا صافی عبور دهید تا هر گونه ذرات بزرگتر جدا شوند و مخلوط یکنواختتر شود.
اگر مواد را به صورت مرطوب مخلوط کردهاید، مخلوط را در یک مکان خشک و با تهویه مناسب پهن کنید تا خشک شود.

نکات ایمنی ساخت باروت
- تهویه مناسب: اطمینان حاصل کنید که در مکانی با تهویه خوب کار میکنید تا از تجمع بخارات و گرد و غبار جلوگیری شود.
- دور از شعله و جرقه: هیچ منبع حرارتی یا الکتریکی نزدیک محل کار نباشد.
- استفاده از ابزار غیر فلزی: ابزارهای فلزی میتوانند جرقه بزنند و خطر انفجار ایجاد کنند.
- حفاظت شخصی: همیشه از دستکش، عینک ایمنی، و ماسک استفاده کنید تا از تماس با مواد شیمیایی و استنشاق گرد و غبار جلوگیری شود.
- دور از دسترس کودکان و حیوانات: مواد شیمیایی و باروت را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگه دارید.
- خطرات قانونی: تولید و نگهداری باروت در بسیاری از کشورها غیرقانونی است و میتواند منجر به پیگرد قانونی شود. اطمینان حاصل کنید که تمامی اقدامات شما قانونی و ایمن است.
این اطلاعات صرفاً برای مقاصد آموزشی ارائه شدهاند. ساخت باروت میتواند خطرات جدی به همراه داشته باشد. بنابراین، از هرگونه تلاش برای ساخت باروت خودداری کنید و در صورت نیاز به مواد شیمیایی مشابه، به مراکز مجاز و متخصصان مربوطه مراجعه کنید.